wtorek, 11 października 2011


***



w dziedzinach wiary obowiązuje ścisłość która obejmuje całego człowieka jako istotę materialno - duchową a jest ona większa (S. Weil) niż ścisłość matematyczna czy naukowa ponieważ przekracza czas i materię i sięga pierwiastka nadprzyrodzonego dlatego mówimy o wierze widzącej (J. Słowacki) a nie o widzeniu przez wiarę.

Agamemnon
01.07.2011 20:40



***


wiara i sprawiedliwość są ze sobą złączone.


S. Weil



Myśl fundamentalna


Myśl Hipokrata w konstelacje wieczne

Szła poprzez gaje szerokie i długie

Światła eonów jako drogi mleczne

„Stoma zwierciadły w setne biły strugi


Głębokie cienie tu i ówdzie z łomów

Fałd aksamitnych czyniły wezgłowia

Dla nimf z marmurów z alabastru gnomów

Dryjad co konchy noszą i sitowia”.*


Gdy czas wyłania fundament pomału

Piękno natury czyste i bezpieczne

Przemienia w ŻYWE z myśli ideału

Przechodzi z wolna w konstelacje wieczne.


Agamemnon

24.06.2011 23:34



*/C.K. Norwid

poniedziałek, 10 października 2011


piekło


z piekła kuźni buchały płomienie

a rozpacz bytu

ugruntowała ostateczną egzystencję

w negacji istoty.


kwiaty jak dzieci już zwiędły

i na zawsze opadły.


związek pomiędzy winą a losem

stał się bezsporny.


wyrok sam ukształtował się w strukturze bytu

wolnego wyboru.


Ps.


szatańskich okrzyków nikt już nie usłyszy

sprawiedliwi bowiem odeszli do wesela Pana.


Agamemnon

17.07.2011 18:14



***


za mróz przy świetle księżyca
i za pragnienie jutrzenki
za pagórki i wzgórza
za wyspy i półwyspy zachodzącego słońca
w palcie płonącego rubinu
za noc gwiaździstą jak diament
w kosmicznej przestrzeni

za psałterz Dawida
za gest Chrystusa niewysłowiony

rowy pełne bławatków
łąki pełne ślazów
pola pełne czerwonych maków
za dotknięciem Jego tajemniczego spojrzenia

wąż na drzewie ogrodu chytry lecz przegrany
odpłynął na zawsze


Agamemnon
01.10.2011 23:13






w drodze


w otaczającym go pięknie wsłuchiwał się w ciszę
i był zdumiony tym wspaniałym światłem
odjęty od rzeczywistości Zła
gdy Nieskończony przybył w obszar jego czasu.

idź więc usłyszał grzechy twe są ci odpuszczone
małość twa z grzechów twoich pochodzi
sens osobowy w strukturze etycznej
u podstaw ducha od wieków się zrodził
czy nie wiedziałeś?

niemy krzyk krzywdy którąś sporządził
został w twej księdze odnotowany
teraz się stopił stał się niewidzialny

związek pomiędzy wolą a losem
ma formę trwałą.


Agamemnon
01.10. 2011 7:13



***


wierzą w moc dowodową swoich słusznych twierdzeń
i przechodzą z wolna w rozpacz bytów skończonych
są ponad prawem myśli i ducha gdzie ludzka egzystencja
staje się bez znaczenia.

Agamemnon
16.03.2011 21:37

w poety duchu


w poety duchu Chrystus panował
światło niebieskie bez słowa
błogosławieństwo otrzymał drogie
zapomniał wszystko
łąk diamentowych
pieśni księżyca
przekroczył wszystkie granice
kosmosu i słowa.

pięknym duchem z kryształu które się nie boi
przyszedł wydać świadectwo złotego orędzia
jak pieśń błogosławna prosta i skrzydlata
tak jak radość jest młoda a która upoi
wszelką mądrość słoneczną na czasu krawędziach
*
tak jak radość gdy czysta wzleciała wezbrana.


Agamemnon
07.10.2011 11:14