sobota, 2 lutego 2013


Ethos

Człowiek bez czynu to rola bez plonu,
myśl bez czynu jest tylko błyskiem końca,
słowo bez czynu to wieża bez dzwonu,
jak miłość wiosną umiera bez słońca.

W słonecznym duchu nauki potwierdzone,
podstawą życia królewskiego losu;
mądrość poznania z gwiazd złotych w koronie;
gdy jego serce, ... – słucha serca głosu.

Ethosu forma gdy z principium bytu
w człowieku wewnątrz blask nieba się tworzy,
gdziekolwiek żyje on w zgodności Bożej –
tworzy człowieka i sięga zenitu.


Agamemnon






Ethos
wariantII


Człowiek bez czynu to rola bez plonu,
myśl bez czynu jest tylko błyskiem końca,
słowo bez czynu to wieża bez dzwonu,
jak miłość wiosną umiera bez słońca.

W słonecznym duchu śród ogrodu głębin, -
powstaje nowa z taką chwałą losu
mądrość poznania w kolorze jarzębin -
gdy jego serce, słucha serca głosu.

Gdziekolwiek żyje on w zgodności Bożej -
czas się nie cofnął, - gdy z principium bytu
w skorupie ziemi blask nieba się mnoży
tworzy człowieka i sięga zenitu.


Agamemnon


 




 
Ateizm jest światopoglądem nienaukowym. Na przestrzeni historii istnienia człowieka na Ziemi, nie przedstawił ani jednego dowodu naukowego na potwierdzenie swoich tez.
 


piątek, 1 lutego 2013


Myśl fundamentalna


Myśl Hipokrata w konstelacje wieczne
Szła poprzez gaje szerokie i długie
Światła eonów jako drogi mleczne
„Stoma zwierciadły w setne biły strugi

Głębokie cienie tu i ówdzie z łomów
Fałd aksamitnych czyniły wezgłowia
Dla nimf z marmurów z alabastru gnomów
Dryjad co konchy noszą i sitowia”.*

Gdy czas wyłania fundament pomału
Piękno natury czyste i bezpieczne
Przemienia w ŻYWE z myśli ideału
Przechodzi z wolna w konstelacje wieczne.


Agamemnon


*/C.K. Norwid
 
***


wiara i sprawiedliwość są ze sobą złączone.


S. Weil




 

wtorek, 4 września 2012

Veritas


z zgasłych oczu z zgasłych twarzy
filozofia - mądrość myśli i materii *
dokonuje nieomylnej analizy.

kto zrozumie pośród tłumów
tajemnica  odsłoniona
chyba tylko dla człowieka.

na tej szali wszystko zważył
dotknął centrum racji bytu
swego wnętrza i gór szczytów.

Agamemnon
27.08.2012  15:40


*/Zarys wszechświata personalistycznego,
Teilhard de Chardin

piątek, 17 sierpnia 2012

***


Od czterech miesięcy
słońce energii chrystycznej
nieustannie stoi w zenicie
na moim niebie
(intelektualnym i mistycznym)...
Dostąpię tej radości,
że zamknę oczy
w olśnieniu
powszechną przejrzystością
i wszechogarniajacym rozpłomienieniem...
Energia przemienia się w Obecność...
Mogłoby się wydawać
że jeden promyk tego światła
padając na neosferę
powinien spowodować eksplozję
mogącą w jednej chwili
rozpłomienić i odnowić
oblicze ziemi.



Teilhard de Chardin

poniedziałek, 30 stycznia 2012

nieobecność mocy bytu

smutek duszący nieprzebrany blady
jak glob ciężki prawdziwy
kwiatom nienazwanym patrzeć każe
w wieńcu ułożonym
głęboko a tkliwie
a przecież straszliwym

śmiertelna jest noc kamienna
popiołów ziemi


Agamemnon
06.12.2011 23:46
 

krańcowa groźba niebytu
przy pomocy męstwa bycia sobą
Tillich



***

gdy defekt ducha
rozpoczął walkę
błogosławione serce które się nie boi
gdy przyjmuje blask światła
i staje na straży

gdy Pan dotknie łaską
i poda co ma najcenniejsze
niezmierzone piękno światła
z najwyższego Źródła
gdy otchłań bezsensu ma swoje prawa

dwie wielkości Jednia i człowiek


Agamemnon
15.12.2011 20:29